Wspólne oświadczenie wysokiej przedstawicielki/wiceprzewodniczącej KE K. Kallas i komisarz H. Lahbib przed Światowym Dniem Pomocy Humanitarnej

W Światowym Dniu Pomocy Humanitarnej czcimy niezwykłą odwagę pracowników organizacji humanitarnych, którzy codziennie narażają się na niebezpieczeństwo, aby zapewnić żywność, wodę, schronienie i opiekę medyczną osobom w rozpaczliwej potrzebie. Ich poświęcenie – często w miejscach, w których świat się odwrócił – jest jednym z najpotężniejszych przejawów solidarności ludzkości.

Ich odwaga często wiąże się z ogromnymi kosztami. Pracownicy organizacji humanitarnych są nadal atakowani, porywani i zabijani w alarmującym tempie. Do tej pory w 2026 r. zginęło 82 pracowników pomocy humanitarnej, 39 zostało porwanych, a 97 zostało rannych. Ataki na personel humanitarny, szpitale i obiekty cywilne nie są wypadkami, są pogwałceniem międzynarodowego prawa humanitarnego. Prawo jest jasne: ochrona ludności cywilnej, w tym pracowników organizacji humanitarnych, nie jest opcjonalna. Bezkarność tylko napędza kolejne okrucieństwa.

Skala globalnego cierpienia humanitarnego jest dziś oszałamiająca. W Sudanie jeden z najgorszych kryzysów humanitarnych na świecie nadal pochłania życie i wypiera miliony ludzi, podczas gdy dostęp do pomocy humanitarnej jest rutynowo blokowany. W Strefie Gazy trwa zniszczenie i cierpienie na katastrofalną skalę. W Ukrainie rosyjska wojna napastnicza stworzyła potrzeby humanitarne, które odbijają się echem daleko poza granicami kraju, zakłócając łańcuchy dostaw żywności i popychając wrażliwe społeczności głębiej w kryzys w Afryce i na Bliskim Wschodzie. Od Rogu Afryki po Sahel, od Afganistanu po Mjanmę/Birmę kryzysy humanitarne nadal rozwijają się przy zbyt małej globalnej uwadze.

Pojawiające się technologie radykalnie zmieniają działania wojenne, stwarzają nowe zagrożenia dla ludności cywilnej i dalej testują szacunek.

Unia Europejska jest jednym z największych darczyńców pomocy humanitarnej na świecie i jesteśmy zdecydowani utrzymać ten kurs. Same fundusze jednak nie wystarczą. Musimy kontynuować naszą dyplomację humanitarną, aby opowiadać się za szybkim, bezpiecznym i niezakłóconym dostępem do pomocy humanitarnej, tak aby pracownicy organizacji humanitarnych mogli dotrzeć do potrzebujących.

Każdy zabity pracownik pomocy to nie tylko osobista tragedia. Wspólnota międzynarodowa nie wywiązuje się również ze swoich najbardziej podstawowych zobowiązań.

Za pośrednictwem programu szybkiego reagowania Protect Aid Workers UE zapewnia natychmiastowe wsparcie atakowanym lokalnym pracownikom organizacji humanitarnych. Wsparcie to ma zasadnicze znaczenie: Pracownicy pomocy lokalnej stanowią 90 % osób objętych pomocą, ale często brakuje im ochrony dostępnej dla personelu międzynarodowego. W 2025 r. w ramach programu udzielono pomocy 782 pracownikom pomocy w 25 krajach.

Pozdrawiamy wszystkich pracowników organizacji humanitarnych za ich odwagę i ratującą życie pracę. Pomoc humanitarna jest wyrazem naszego wspólnego człowieczeństwa. UE pozostaje zaangażowanym darczyńcą pomocy humanitarnej tak długo, jak długo utrzymują się potrzeby”.

Źródło: tutaj.