Unia Europejska w 12 obiektach. 
Obiekt 12. Szuflada. Co czeka Unię Europejską w przyszłości?

W ostatnim rodziałe Unii Europejskiej w 12 obiektach, autor rozważa kwestię przyszłości UE, wyzwania, z którymi będzie się zmagać w przyszłości, a także kwestię naszej roli w przyszłości Europy.

Ostatnim przedmiotem, który wybrałem, aby symbolizował Unię Europejską, jest szuflada.

Europejska „szuflada” to ta, w której podobno przechowywane są wszystkie odpowiedzi dotyczące przyszłości Unii Europejskiej. Wielu ludzi z przekonaniem przewiduje przyszłość Europy. Wydają się wierzyć, że istnieje jakaś ukryta „szuflada”, w której zamknięto tajemnice przyszłości Europy. Jest to oczywiście szuflada fikcyjna. Niemniej jednak jest to ważna fikcja, która może kształtować nasze myślenie.

Obecnie prognozy często przewidują spadek wpływów Unii Europejskiej. Wieszczą jej niezdolność do skutecznego mierzenia się z wyzwaniami, przed którymi stanie w takich kwestiach jak bezpieczeństwo, migracja, dalsze rozszerzenie, eurosceptycyzm czy inne formy populizmu. Czasami prorocy zagłady podają nawet w wątpliwość samą przyszłość Unii Europejskiej.

Pytanie jednak brzmi: gdyby istniała taka szuflada, w której można by ukryć wszystkie odpowiedzi dotyczące przyszłości Europy, gdzie można byłoby ją znaleźć? Przewodnicząca Komisji Ursula von der Leyen z pewnością jej nie ma. Nie ma jej także prezydent Francji Emmanuel Macron ani kanclerz Niemiec Fredrick Merz. Żadne państwo członkowskie ani żadna instytucja europejska nie mają wszystkich odpowiedzi ani nie mogą znać przyszłości. Wszyscy każdego dnia mierzymy się z niepewnością polityczną i trudnymi wyborami, i będziemy się z nimi mierzyć także w nadchodzących latach i dekadach.

Przyszłość Europy w istocie zależy od złożonej i nieprzewidywalnej interakcji jej państw członkowskich i instytucji, a ostatecznie od priorytetów i ambicji jej obywateli.

Unia Europejska stoi w obliczu zagrożeń dla bezpieczeństwa ze strony Rosji Putina, dla dobrobytu i sukcesu gospodarczego ze strony Ameryki Trumpa, dla konkurencyjności ze strony gospodarek wschodzących oraz dla wartości ze strony tych, którzy nie podzielają jej wiary w demokrację i pokojowe współistnienie. Unia mierzy się z globalnymi wyzwaniami, takimi jak konkurencja w handlu, zmiany klimatu, migracja, przyszłe pandemie, ataki na praworządność, a także ryzyka wynikające z niekontrolowanych mediów społecznościowych i sztucznej inteligencji. W wymiarze wewnętrznym grozi jej osłabienie przez populizm oraz pojawienie się reżimów, które nie podzielają jej podstawowych wartości.
Jednak to nie te zagrożenia ani wyzwania zdefiniują przyszłość Europy. Nasza przyszłość zależy raczej od tego, jak my, mieszkańcy Europy — w Irlandii i gdzie indziej — na nie odpowiemy.

Prosta prawda jest taka, że nie istnieje żadna szuflada, w której można znaleźć odpowiedzi na pytanie, co czeka Europę. Wybrałem wyobrażoną „szufladę” jako jeden z moich przedmiotów symbolizujących Unię Europejską, aby podkreślić najważniejszą prawdę: nikt nie wie, co przyniesie Europie przyszłość. Jej los leży w naszych własnych rękach.

Europa, mimo wszystkich swoich wad, zapewniła swoim obywatelom bezprecedensowy dobrobyt i bezpieczeństwo. Pomimo błędów popełnianych na arenie międzynarodowej i słabości wewnętrznych pozostaje najważniejszym na świecie rzecznikiem multilateralizmu i praworządności. Nie ma innego miejsca, w którym większość z nas wolałaby żyć.

My, Europejczycy, jesteśmy winni sobie samym, naszym dzieciom i ich dzieciom, a także światu w szerszym sensie, aby niezmiennie wspierać naszą skomplikowaną, niekiedy irytującą, ale wspaniałą Unią Europejską. Powinniśmy z determinacją naprawiać jej słabości i błędy. Powinniśmy mieć ambitne cele dotyczące jej dalszych sukcesów i rozwoju.

Przyszłość Europy nie jest z góry przesądzona.

Jeśli poniesiemy porażkę, to — zapożyczając słowa Szekspira — będzie … „To nasza tylko, nie gwiazd naszych wina.” (tłum. Leon Urlich, przyp. red.)

Tłum. ED Piotrków ze wsparciem AI